Ο εκκωφαντικός θόρυβος τάραξε τους κατοίκους εκείνου του χωριού και, μαζί με τον ανεπαίσθητο σεισμό, τους έβγαλε από τα σπίτια τους. Η ταραχή έδωσε τη θέση της στον μαζικό πανικό όταν όλοι είδαν ένα απόκοσμο λευκό αντικείμενο να έχει κατέβει από τον ουρανό σαν κοντάρι χιλιομέτρων και να έχει καρφωθεί πίσω από το κοντινότερό τους βουνό. Ο ένας κοίταζε τον άλλον με έναν τρομερό φόβο να χύνεται από τα μάτια τους. Θα πέρασαν μερικές στιγμές όπου ένας ή δύο αποφάσισαν να πάνε προς τη βάση αυτού του αντικειμένου να δουν καλύτερα.
Οι άνδρες ξεκίνησαν να κατευθύνονται προς το άγνωστο όπως παλιότερα οι μεγάλοι εξερευνητές. Πολλοί από εκείνους ποτέ δεν γύρισαν πίσω στην πατρίδα και έτσι και αυτοί τώρα εδώ γνώριζαν πως μπορεί να συμβεί το ίδιο. Με δύναμη καρδιάς και περιέργεια νου, οδήγησαν τα οχήματά τους προς το σημείο μηδέν.
Το αντικείμενο φαινόταν να έχει κωνικό σχήμα με το άκρο του να μικραίνει καθώς κατέβαινε προς τη γη. Από την πλευρά του ουρανού λογικά θα μεγάλωνε η διάμετρός του καθώς ήταν ολοφάνερα ορατό όπως έμπαινε μέσα στα σύννεφα. Λευκό και λείο σαν μια μεγάλη κολόνα. Οι νόμοι της φυσικής είχαν χάσει την εφαρμογή τους, καθώς στεκόταν ακλόνητο σε 45 μοίρες κλίση από τον ορίζοντα, ενώ δεν φαινόταν να λυγίζει ούτε στο ελάχιστο παρά την τεράστια έκτασή του.
Περνώντας τον πρώτο λόφο, συνειδητοποίησαν όλοι ότι το τεράστιο κοντάρι είχε καρφωθεί στο σημείο που βρίσκεται η φάρμα ενός γνωστού τρελού κτηνοτρόφου. Όσες φορές είχε έρθει στο χωριό για να πάρει προμήθειες δεν μιλούσε σε κανέναν και κρατούσε αποστάσεις. Το όχημά του ήταν μπροστά από τη φάρμα. Αυτό σήμαινε ότι ήταν εκεί. Δεν πέρασε ούτε μισή ώρα όταν και οι τρεις είδαν το σημείο που είχε καρφωθεί το κοντάρι.
Ακριβώς πίσω από τη φάρμα του τρελού, φαινόταν να ακουμπάει στο έδαφος αυτό το εξωγήινο πράγμα. Και οι τρεις τους, σαστισμένοι, έκαναν μικρά βήματα. Θα έπρεπε να περάσει αρκετή ώρα για να επανέλθει το αίμα στον εγκέφαλο, αφού αντίκρισαν το απόκοσμο θέαμα. Είχαν ακινητοποιηθεί εξολοκλήρου και οι τρεις, σε μια κατάσταση βγαλμένη ολοκληρωτικά από τον υπέρμετρο φόβο τους.
Ο τρελός βρισκόταν 20 εκατοστά πάνω από το έδαφος, καθώς το κοντάρι είχε διαπεράσει το κρανίο του υπό γωνία. Από τα ουράνια μέχρι το πίσω μέρος του κεφαλιού του, και από το μπροστινό μέχρι το έδαφος, αυτό το αντικείμενο αγνοούσε αρκετούς νόμους της φύσης. Ο τρελός ήταν εντελώς γυμνός, χωρίς μαλλιά και κρεμασμένος σαν μια κούκλα. Τα μάτια του ήταν ορθάνοιχτα και είχαν ασπρίσει.
Κάποια στιγμή, ο ένας πήρε το θάρρος να πλησιάσει. Σκεφτόταν ότι πρέπει να βρει έναν τρόπο να τον κατεβάσει από τον κάπως ανορθόδοξο απαγχονισμό του. Έκανε δύο βήματα και κάποιος λογικότερος από πίσω τού φώναξε να μην πλησιάσει. Δεν ήξεραν τι είναι αυτό και τι έγινε εδώ, τέλος πάντων. Πρότεινε να καλέσουν την αστυνομία ή και τον στρατό. Κάτι μέσα του τού έδωσε μια κλοτσιά και συνέχισε τον βηματισμό του.
Φτάνοντας κοντά, συνειδητοποίησε ότι οι ήχοι της φύσης είχαν χαθεί. Το χώμα ήταν μαλακό και η θερμοκρασία έπεφτε με κάθε βήμα. Ο τρελός κρεμόταν ακίνητος σαν άγαλμα, χωρίς να ταλαντώνεται ούτε στο ελάχιστο. Άπλωσε το χέρι του να τον αγγίξει. Φτάνοντας μερικά εκατοστά από το μπράτσο του, ένιωσε άβολα αλλά συνέχισε. Περίπου ένα εκατοστό πριν τον ακουμπήσει, έτσουξαν τα δάχτυλά του σαν να ακούμπησε αναμμένο μάτι κουζίνας. Τα κοίταξε. Το δέρμα του είχε χαθεί κατά μερικά χιλιοστά.
Ένα μικρό φρούριο είχε δημιουργηθεί γύρω από την περιοχή που βρισκόταν το σκιάχτρο. Αυτή ήταν η στρατιωτική κωδική ονομασία για το εξωγήινο αντικείμενο που είχε καρφωθεί στη γη. Μια άκρως απόρρητη εγκατάσταση με χιλιάδες άτομα προσωπικό είχε οργανωθεί και, μαζί με επιστήμονες, μελετούσε για χρόνια όλο το φαινόμενο. Μετά τον πρώτο καιρό και αφού καταλάγιασαν οι διαδηλώσεις, ο τύπος και οι περίεργοι, το ενδιαφέρον έγινε παγκόσμιο σε στρατιωτικό επίπεδο.
Η πρώτη μεγάλη ανακάλυψη ήταν ότι το σκιάχτρο αυτό όχι μόνο δεν παθαίνει τίποτα, αλλά κανένα αντικείμενο ή ενέργεια δεν φαινόταν να περνάει μέσα από την αόρατη ασπίδα του ενός εκατοστού γύρω από κάθε σημείο του σώματός του. Το ίδιο ίσχυε και για το κοντάρι. Δοκίμασαν να του ρίξουν από πυραύλους μέχρι ισχυρά λέιζερ, και σε κάθε περίπτωση φαινόταν να απορροφάει τα πάντα χωρίς να αφήνει ίχνη. Αυτό το φαινόμενο ονομάστηκε «ορατή μαύρη τρύπα», και για την προστασία του προσωπικού δημιουργήθηκε μια κατασκευή γύρω από το σκιάχτρο που δεν επέτρεπε την προσέγγιση χωρίς την έγκριση ανώτερων στελεχών.
Τα υλικά αντικείμενα, μόλις έφταναν στο εκατοστό από το σώμα του σκιάχτρου, εξαϋλώνονταν, και όταν οι επιστήμονες τα απομάκρυναν, παρατηρούσαν ότι το αποκομμένο μέρος κοβόταν σε επίπεδο ατόμου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εκλύεται ραδιενέργεια κάθε φορά που εκτελούνταν το πείραμα, ενώ το κομμάτι που επέστρεφε στο εργαστήριο είχε στην τομή του τις ραβδώσεις του δέρματος του σκιάχτρου. Η ακρίβεια ήταν εξωφρενική. Από την άλλη, η ενέργεια που εκτόξευσαν κατά πάνω του δεν φαινόταν να επηρεάζει καθόλου τη φύση του. Ούτε η θερμοκρασία ούτε και η ακτινοβολία άλλαζε. Το σκιάχτρο δεν εξέπεμπε άλλη ακτινοβολία πέρα από την ορατή και ελάχιστα την υπέρυθρη, όπως ακριβώς και ένας φυσιολογικός άνθρωπος.
Όλη η επιχείρηση ήταν ένα πείραμα. Κάθε ενέργεια και ιδέα ήταν μια νέα αρχή σε μια άγνωστη θάλασσα. Τίποτα από όσα ήξεραν οι επιστήμονες μέχρι εκείνη την ημέρα δεν μπορούσαν να τα θεωρήσουν δεδομένα, καθώς το σκιάχτρο έβρισκε κάθε φορά τον τρόπο να τα καταρρίψει. Μερικές φορές είχαν συμβεί και ατυχήματα, όπως όταν, κατά τις εργασίες κατασκευής της βάσης, ένα όχημα είχε ξεφύγει και έπεσε πάνω στο σκιάχτρο. Στη νοητή ευθεία είχε μείνει ένα κενό, το αποτύπωμα του σκιάχτρου. Όπως επίσης αρκετά δυστυχήματα είχαν προκληθεί από αδέξιους επιστήμονες που πέρασαν τη ζώνη ασφαλείας και, πέφτοντας πάνω του, βρέθηκε στο έδαφος το μισό τους σώμα.
Στο έδαφος η βύθιση του κονταριού έφτανε τα 672 μέτρα και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπούσε σε πέτρα ή χώμα. Θεωρητικά ήταν στον αέρα. Φτάνοντας μετά από εκσκαφές στη μύτη του, παρατήρησαν ότι ήταν λεπτή σαν τρίχα και χρυσή. Στιγμές μετά την παρατήρηση, όλο το κοντάρι βυθίστηκε μερικά εκατοστά, όσο ακριβώς χρειαζόταν για να ακουμπήσει και πάλι η μύτη στο έδαφος. Περαιτέρω πειράματα ήταν αδύνατο να εκτελεστούν υπό αυτές τις συνθήκες. Όταν συνέβη αυτό το γεγονός, με την κωδική ονομασία "μετατόπιση", το σκιάχτρο δεν μετακινήθηκε από τη θέση του. Αντίθετα παρατηρήθηκε ότι μεταβλήθηκε ελάχιστα η διάμετρος της θεωρητικής τρύπας στο κρανίο του. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της καθόδου του κονταριού, του οποίου η διάμετρος αυξάνεται όσο απομακρυνόμαστε από το έδαφος προς τα πάνω.
Η άλλη πλευρά του κονταριού, η οποία βρισκόταν 3 χιλιόμετρα και 8 εκατοστά μακριά, είχε διάμετρο 6,267 μέτρα με μια τέλεια και φαινομενικά συμπαγή επιφάνεια. Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το κοντάρι βγαίνει από το ίδιο σύμπαν στο οποίο έμπαιναν όλα τα αντικείμενα και η ενέργεια που πετούσαν πάνω στο σκιάχτρο.
Πρόθυμοι και παρανοϊκοί στρατιώτες προσφέρθηκαν στο όνομα της πατρίδας και της ανθρωπότητας να εκτελέσουν το σημαντικότερο πείραμα στην ιστορία του σκιάχτρου. Ένα πείραμα που σχεδιαζόταν χρόνια και προέβλεπε την ελεύθερη πτώση επίλεκτων στη μεγάλη, πλατιά επιφάνεια στο τέλος του κονταριού. Η πτώση ήταν τέλεια. Οι άριστα εκπαιδευμένοι επίλεκτοι ορμούσαν με θάρρος πέφτοντας από ψηλά. Στόχευσαν ακριβώς στο κέντρο της πλατφόρμας. Κανείς δεν επέστρεψε.
Έχουν περάσει τόσα πολλά χρόνια από τότε που το σκιάχτρο εμφανίστηκε, που πια σχεδόν κανείς δεν είναι σίγουρος πώς δημιουργήθηκε. Αρκετοί μπορούν να βρουν πληροφορίες ψάχνοντας σε κανένα ξεχασμένο αρχείο στο υπερδίκτυο, αλλά και τότε ακόμα κανείς δεν δίνει σημασία γιατί κανέναν δεν τον νοιάζει. Αυτό το αρχαίο δημιούργημα είναι παντελώς αδιάφορο καθώς ποτέ δεν έμαθε κανένας πώς να το χρησιμοποιήσει.
Κανένα συμπέρασμα για το από πού προέρχεται και καμία ιδέα για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί ώστε να βελτιώσει τη ζωή έστω και ενός ανθρώπου. Μόνο μερικοί τυχοδιώκτες προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν τουριστικά, αλλά κι αυτό ξεπεράστηκε γρήγορα. Οι άνθρωποι βαριούνται εύκολα.
Και έτσι ήρθε ένα καλοκαιρινό πρωινό, που γύρω από την ιστορική βάση —μουσείο πια— βρίσκονταν το πολύ δέκα επισκέπτες. Μερικοί από αυτούς είχαν ξαναέρθει για να δουν το σκιάχτρο, αλλά τώρα το ενδιαφέρον είχε αναθερμανθεί, καθώς γινόταν μια καταπληκτική γκαλερί με έργα τέχνης ενός διάσημου αφηρημένου ζωγράφου με θέμα "η εξωτερίκευση της εσωτερικότητας μέσω των γεννητικών οργάνων".
Οι επισκέπτες ήταν διασκορπισμένοι σε όλη την γκαλερί, η οποία ήταν στημένη γύρω από το σκιάχτρο. Αυτό, γυμνό και όρθιο, στεκόταν ακίνητο τα τελευταία εκατοντάδες χρόνια, χωρίς να αλλοιωθεί στο ελάχιστο. Ξαφνικά, μια ανεπαίσθητη κίνηση έγινε αντιληπτή από μερικά άτομα που βρίσκονταν κοντά στο σκιάχτρο. Πλησίασαν να δουν καλύτερα. Το κοντάρι μετακινήθηκε. Με μια αστραπιαία ταχύτητα βυθίστηκε στο έδαφος. Το σκιάχτρο, λόγω της μεγαλύτερης διατομής του κονταριού στη μία άκρη του, εξαϋλώθηκε. Μερικοί από τους περίεργους που είχαν πλησιάσει έχασαν τα πόδια τους, και ένας ουσιαστικά έμεινε μισός να σπαρταράει μέσα στο αίμα του. Στο έδαφος δημιουργήθηκε μια τεράστια τρύπα που μύριζε καμένο. Ένας εξωφρενικός σεισμός προκλήθηκε. Ο μεγαλύτερος που είχαν νιώσει οι παρόντες στη ζωή τους, και η τρύπα έκλεισε από χώμα που ανάβλυζε.
Από την αντίθετη πλευρά του πλανήτη, το κοντάρι εμφανίστηκε να τον διαπερνά σαν βούτυρο. Οι αναφορές λένε ότι μια μικρή αγελάδα βρισκόταν στο κτήμα απ' όπου βγήκε το κοντάρι, την οποία έλεγαν Καλλιόπη. Ο ιδιοκτήτης της έμεινε απαρηγόρητος για τον χαμό της μέχρι τα βαθιά γεράματά του. Το κοντάρι, με την ίδια ιλιγγιώδη ταχύτητα, ταξίδεψε στο διάστημα. Οι αστρονόμοι προσπάθησαν να το αναζητήσουν ανεπιτυχώς. Υποθέτουν ότι επέστρεψε στο μέσο από το οποίο βγήκε.
Η ιστορία του θα αλλοιωθεί με την πάροδο του χρόνου. Σχετικά σύντομα θα γίνει μύθος και θα δημιουργηθούν 119 θρησκείες γύρω από αυτό, μέχρι να ξεχαστεί για πάντα.